v-1.jpg
Lezingen: 1 Samuël 3:1-10, Marcus 1:14-20

Afgelopen week kwam ik zomaar het woord roeping weer tegen! Dat was lang geleden. Ik denk voor het laatst toen ik begon als predikant en de vraag naar mijn roeping werd gesteld op het classicaal examen in Leeuwarden. Maar nu kwam ik het woord weer tegen. In het intervisiegroepje waar ik deel van uit maak kwam ter sprake wat onze motivatie is om het werk te doen wat we doen. Eén van de deelnemers zei: “Lang heb ik me de vraag gesteld: Wat doe ik hier? In de kerk. Wie zet zich nou in voor een zinkend schip? Ik stel die vraag niet meer: Ik ben er!” Ik zie het als mijn roeping.

“Ik ben er!”
Daaraan moest ik direct weer denken toen ik 1 Samuël las. “Hier ben ik” zegt de kleine Samuël uiteindelijk. “ik ben er!”
Even een schets van de situatie. Het volk Israël was al heel lange tijd in Kanaän, het zou het beloofde land zijn, maar dat was het nooit geworden. Ieder deed zijn ding en probeerde er het beste van te maken. De Tabernakel was uiteindelijk gestrand in Silo, maar door de meeste Israëlieten vergeten. Slechts een enkeling nam nog de moeite naar het heiligdom te gaan. “De godslamp was bijna uitgedoofd”, staat er in dit derde hoofdstuk.
Als we hier in de kerk even rondkijken zien we een tabernakel en een godslamp, die terug gaan op deze Oudtestamentische tijd. En dan wordt de overeenkomst met die tijd ook plotseling zichtbaar. Een tijd waarin het godshuis verdwijnt uit de samenleving en de godslamp, symbool van Gods aanwezigheid bijna lijkt uitgedoofd.

Maar er loopt nog een lijn in het verhaal van 1 Samuël. Het verhaal van Hannah, de jonge vrouw zonder kinderen. Een vrouw die wel Gods aanwezigheid zoekt en dan toch een kind krijgt. Die haar enige zoon afstaat aan de dienst in de tabernakel. Het verhaal van de jonge Samuël die geroepen wordt door God zelf dwars tegen alle tijdgeest in. God, die weer een nieuwe aanzet start in de tijd. Samuël die priester wordt in het Godshuis, de tabernakel. De opmaat voor het koningschap van David, die hij tot koning mag zalven in Gods naam.

In onze Marcus lezing opnieuw een nieuwe aanzet van God. Zijn vleesgeworden Woord, Jezus, loopt langs het meer van Galilea. Daar ziet hij vier jonge visserszonen, Simon, Andreas, Jakobus en Johannes. Jezus roept ze en ze laten arbeiders, netten en boten achter zich en volgen hem. Zowel Samuël als Simon Petrus, Andreas, Johannes en Jacobus, worden geroepen door een onbekende stem, die ze niet kunnen weerstaan, ze volgen. Hier ben ik!

En juist zij staan aan het begin van een geheel nieuwe, hoopvolle, periode. Niet alleen hun eigen leven verandert totaal, maar ook dat van de mensen die zij ontmoeten.

Wij leven ook in een tijd van verdwijnende kerken. Statistieken laten zien dat tussen 2025 en 2030 in veel kerken de laatste het licht heeft uitgedaan, de godslamp gedoofd. Dat stemt de mensen die nu de kerk een warm hart toedragen niet gerust. Hoe moet het allemaal verder?
Toch zal de godslamp nooit doven! Het is God zelf die steeds weer mensen roept en het wonderlijke is, want een wonder is het, dat er ook steeds weer mensen zijn die die stem horen en hoewel ze niet weten wie er roept, toch zoveel vertrouwen hebben dat ze zeggen: “Hier ben ik”, “spreek uw dienaar luistert”, en dan volgen op zijn weg.
Met Samuël breekt er een nieuwe bloeiperiode aan, met de leerlingen van Jezus begint de lange weg van de kerk, en wie weet waar God nu roept en waar mensen zeggen: “Ik ben er!”

Er ligt, als wij ons geroepen voelen een prachtige taak voor ons: Het evangelie uitdragen in woord en daad. “De tijd is aangebroken, het koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws!” Johannes de Doper kwam nog niet verder met zijn boodschap dan: “kom tot inkeer”, maar achter Jezus mag het goede nieuws worden verkondigd van Gods toekomst.
Samuël moet nog veel leren voor hij Gods weg echt durft te gaan, Simon, Andreas, Jakobus en Johannes moeten nog jaren leerling blijven voor ze apostel kunnen worden.
Wij mogen ook die leerschool door gaan om te ontdekken wat dat goede nieuws allemaal inhoud. Wie durft te zeggen: ‘Hier ben ik’, begint een ander leven, waarin de godslamp, steeds onze levensweg beschijnt.
Amen

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )