v-1.jpg
Lezingen: Hand. 3:13-15,17-19; Lucas 24:35-48.

Pasen is verrijzenis vieren! Maar wat is verrijzenis? Een moeilijke vraag, het mysterie van Pasen. Wat vertellen we er over als men ons er naar vraagt? Hebben we woorden? Of ervaringen?

Met kerstmis kunnen we wel uitleggen waarom het een bijzonder christelijk feest is met de geboorte van Jezus, en alles wat er omheen gebeurt. En of het allemaal historisch juist is, met herders, koningen en zingende engelen, dat doet er niet zo toe. Het gaat om de geboorte van een kind, met hoge verwachtingen. De zoon van God, zo menselijk in ons midden. Een mooi verhaal dat tot de verbeelding spreekt.

Maar met Pasen, wat vertellen we dan? Hoe echt? Hoe historisch is het verhaal? Kunnen we het uitleggen, nu het om de kern van ons geloof gaat. Of blijven we steken bij het verlichte kruis dat tijdens de Passion door de straten wordt gedragen. Het is niet eenvoudig ...
En we bevinden ons in goed gezelschap. Zelfs de leerlingen die er met de neus boven op hebben gestaan begrijpen het niet. En zij waren nog wel voorbereid door Jezus zelf over wat er met Hem zou gebeuren.

Jezus’ leerlingen zijn er sinds de ontdekking van het lege graf met elkaar over in gesprek. De vrouwen hebben hun ervaringen van paasmorgen gedeeld, maar het werd afgedaan als kletspraat. Petrus gaat zelf nog eens kijken, maar komt niet verder dan de constatering dat het graf leeg is.

Dan gaan twee leerlingen, teleurgesteld en verdrietig terug naar Emmaus, waar ze vandaan kwamen. Was het daar nu allemaal om begonnen? Ze hadden grote verwachtingen van de toekomst. Maar na de moord op hun vriend lijkt het voor niets te zijn geweest.
Ze krijgen onderweg gezelschap van een onbekende tochtgenoot. Hij is nieuwsgierig naar hun verhaal. En ze vertellen hem wat er de afgelopen dagen gebeurd is in Jeruzalem, met Jezus, en hoe het geëindigd is met een leeg graf. Niets is er meer over.
Dan geeft hij uitleg over de Schriften. Hun harten worden er warm van. Maar nog weten ze niet met wie ze van doen hebben. Pas als ze ’s avond met hem aan tafel zitten en hij het brood voor ze breekt zien ze in een flits: de dode is niet dood. Hij leeft! Ze staan op en gaan meteen terug naar Jeruzalem.

Ook daar blijkt het een en ander aan de hand te zijn, zo vertellen de andere leerlingen. Jezus is ook in hun midden verschenen. Nu hebben alle betrokkenen dezelfde ervaring opgedaan. Daarover zijn ze druk met elkaar in gesprek. Er is verwarring, verbijstering, schrik, ongeloof. Wat moeten ze ermee? Hoe is dit allemaal te begrijpen? Is het een geestverschijning? Is het echt? Hoe kan dat?

Jezus komt hen te hulp, in drie stappen. Hij laat hun zijn handen en voeten zien, en vraagt hen die aan te raken. Een geest is onaanraakbaar, die heeft geen substantie. Dan eet hij een stukje vis. Een geest heeft ook geen honger. De verbijstering en schrik van het begin slaan om in verbazing en vreugde. Maar het meest belangrijke zijn misschien wel de woorden als hij zegt: IK BEN HET ZELF. Hiermee verwijst Jezus naar de godsnaam van JWHW uit het oude testament. IK BEN DIE IS.

Tenslotte opent hij hun geest voor het begrijpen van de Schrift. De hun oude vertrouwde woorden tonen nu de diepe betekenis die ze er nooit in gelezen hebben. Ze ontdekken dat wat met Abraham, Isaak en Jakob begonnen was, nu in Jeruzalem voltooid is. De God van hun voorouders is dezelfde als die van Jezus, IK BEN HEM ZELF. En  al die tijd was God trouw aan zijn naam ook toen hij Jezus uit de dood weghaalde. Ik ben die is, ik zal er zijn, over de grenzen van de dood heen.

En terwijl ik nadacht over dit gebeuren, voor de overweging van vandaag, zat er de hele tijd een liedje in mijn hoofd. Toeval of niet, van Trijntje Oosterhuis.

Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik?

Een prachtige en diepzinnige tekst over kennen en gekend zijn. Kennen wij, die zegt: Ik zal er zijn? En kent hij ons? Weet hij mij beter dan ik ... Die ervaring van kennen en gekend zijn bij name door God is Pasen! Is verrijzenis, is opstaan en worden wie je ten diepste bent, kind van God.

Eerder hadden de leerlingen het niet begrepen. Hoe bestaat het, denken wij misschien met de kennis en de ervaring van nu. Daarom komt Jezus terug, om het hen nogmaals uit te leggen. En om hen opnieuw de opdracht te geven om te getuigen, en te verkondigen over God die de mens niet in de steek laat. Die er is en zal zijn waar mensen werken aan gerechtigheid, waar zonden en zondige structuren worden aangeklaagd en omgebogen tot rechtvaardig beleid, zodat mensen kunnen opstaan uit dat wat hen neerdrukt in het leven, opstaan uit wat hen afsluit van menswaardig bestaan. Wij mogen getuigen van God die voor ons het leven wilt en niet de dood. Om te worden wie we zijn!

 

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )