v-7.jpg
Lezingen: Ezechiel 34:1-10; Johannes:10,11-16

Overweging bij het afscheid van dominee Johan Dorst op 22 april 2018 door Joska van der Meer (omzien), Johan Dorst (heden) en Jeanne Rens (toekomst).

Omzien

joska4 info“Ik zal zelf naar mijn schapen omzien”, zegt God. “Ik ben de goede herder”, zegt Jezus.
Wie aan deze kant van het kanaal woont, komt regelmatig een kudde schapen tegen. In de Haterse vennen, het stadspark of bij de groenstroken langs de snelweg in Lindenholt tref je zomaar een rustig grazende kudde. Soms zie je de herder, vaak alleen de door de herder geplaatste flexibele afscheidingen. Opvallend is de rust die uitgaat van zo ‘n kudde die zich beschermt weet.

Toen Dukenburg 50 jaar terug van landbouwgrond weidegrond werd, zagen de toenmalige kerkelijke leiders een uitgelezen kans om wat Jezus als goede herder beoogde werkelijkheid te laten worden. Jezus zei immers: “Ik zet mijn leven in voor mijn schapen. Ik heb ook nog schapen uit een andere stal en het zal worden tot één kudde”. Ze bouwden 1 schaapskooi voor drie kuddes: hervormd, gereformeerd en katholiek.

Toen Johan als predikant aantrad, trof hij twee kuddes aan. Al snel werd hem duidelijk dat de protestante kudde een recente samenvoeging was van de kuddes uit Lindenholt en Dukenburg én men met de katholieken wel de schaapskooi deelde maar ieder vooral zijn eigen gang ging.

Johan keek dat eerst een tijd aan, ging aan de slag met het omzien naar de eigen kudde.
Wel liet hij zich vanaf het begin dezelfde mantel aanmeten als zijn RK collega herders en herderinnen. Een eigenlijk niet mis te verstaan signaal dat hij zou zoeken naar wat ons verbindt!

Ieder leerde Johan’s stem en inzet kennen. Na een tijd bleek de tijd rijp meer samen op te trekken. Beide kuddes beseften “we staan voor dezelfde uitdagingen en bedreigingen”. Samen sta je dan sterker en zie je beter de kansen.
Meer en meer gingen gemeente en parochie samen de zwakken sterken, de zieken bemoedigen, verjaagden terughalen en wie verloren loopt opzoeken. Meer en meer één kudde, als je mensen bij de koffie hoort zeggen: “Ik weet niet wie er hier protestant of katholiek is, maar dat doet er ook niet zoveel toe”.
Ook de drie pastores met ieder hun zo eigen stemgeluid vonden elkaar. Eenmaal ontdekt als de 3 J’s een mooi trio vormend. ‘Bevlogen als vogels’, als ‘dromers en dwazen’ gingen ze als team ‘bij hoog en laag’ ‘de weg’. *

In al het delen van lief en leed als geloofsgemeenschappen en als team was leidend dat we allemaal Jezus volgen als onze goede herder én het besef dat God zélf naar ons om ziet.

Johan, op deze bijzondere dag horen we graag hoe jij omziet naar jouw weg en het omzien van God daarin.

* namen albums de 3JS

Heden

johan info2Een hele weg ben ik gegaan vanaf 1981, toen ik in Friesland begon, tot aan hier na 17 jaar Nijmegen.
Het is een weg die ik wel en niet zelf heb gekozen. Wel, want ik heb de vervolgstappen zelf gezet, maar zeker ook niet.
Van Suawoude had ik nog nooit gehoord, evenmin van Neckartailfingen, of Colmschate. Iedere keer kwam het op mijn weg. Alleen, dat kan ik niet ontkennen, van Nijmegen had ik wel eens gehoord.
Achteraf vanuit het nu bekeken moet ik zeggen dat ik die weg ben gegaan maar niet zelf heb uitgestippeld. Dan begint de gedachte zich aan je op te dringen dat dit de weg is waarop ik ben geroepen, zoals Billy Preston in 1973 zong: “That’s the way, God planned it.”
Nu ben ik in de loop der jaren iets minder stellig geworden in mijn spreken over God, maar toch moet ik daar vaak aan denken als ik terugkijk en zeker wanneer je afscheid neemt op de vierde zondag van Pasen: Goede Herder zondag: Toeval?

Toen ik begon als dominee in 1981 in Suawoude had ik geen enkele ervaring, maar wel het sterke gevoel dat God een opdracht voor me had. Graag stond ik in zijn dienst, maar had geen duidelijk beeld hoe. Nu, zoveel jaren later en rondzwerving via Zuid-Duitsland en Deventer verder in Nijmegen, heb ik veel meer idee van het ‘hoe’, maar juist de duidelijkheid van de goddelijke opdracht is vager geworden.

En, wat is een goede herder? Dat is wat ik me in de loop van de afgelopen ruim 37 jaar van tijd tot tijd heb afgevraagd. Om herder te zijn moet je weten wat goed is voor de kudde en dat valt niet mee in deze tijd. Het instituut kerk kalft af in West-Europa en zal de komende jaren op veel plaatsen verdwijnen. Is de herder niet goed, of deugt de kudde niet? Gelukkig is die vraagstelling veel te simpel.

We hebben een donker beeld gelezen over herders uit Ezechiël en een prachtig licht beeld uit het Johannes-evangelie. Dit zijn de twee uitersten, de vraag is nu: welk beeld past het beste?
Aan welke voorwaarden moet een goede herder voldoen? Dat nu juist leren we bij de andere lezing uit Johannes 10. Jezus, die net als God zelf dat al deed in Psalm 23, duidelijk maakt dat Hij de weg is door het leven en door de tijd.

Mijn allereerste preek als dominee (intrede Efeze 3:16b) had als titel: ”Gegrondvest in de liefde.” En juist dat is door al die jaren heen een vast thema gebleven. Een herder leidt in liefde de kudde.
Dat betekent voor mij zoveel mogelijk spreken over wat ons bindt en niet over wat ons scheidt. Daarom is die weg voor mij altijd de weg van de oecumene. Eerst al “Samen op weg” in Suawoude, toen in Duitsland waren de enige twee woorden die bonden: je spreekt, of verstaat Nederlands en je hebt iets met geloof.
En hier heb ik de oecumene protestant katholiek van binnenuit leren kennen. Wat bindt is de liefde van Christus, de goede Herder die ons leidt op de weg. Ook morgen en overmorgen, maar daarover meer bij Jeanne.

Toekomst!

jeanne4 infoNa het verleden en het heden gaan we nu de toekomst tegemoet!
We delen een mooie en inspirerende geschiedenis met elkaar, die ons voldoende inspiratie, kracht en moed geeft om verder te gaan. Maar ik kan me ook voorstellen dat we ons, op een dag als vandaag, voelen als “schapen zonder herder”. Daarom wil ik u graag het volgende verhaal vertellen:

Op de Brunssumerheide (waar ik heb leren lopen volgens mijn ouders) heeft vele jaren een herder rondgetrokken met een grote kudde schapen.
Net zo een vredig tafereel als Joska beschreef. Regelmatig kwam je ze tegen, de herder en de schapen. En tegen de avond kwamen alle schapen weer veilig terug in de schaapskooi. Een mooi gezicht om mee te maken op een zondagmiddag aan het einde van de wandeling over de heide.
Maar eens, toen de herder met de schapen midden op de heide was, werd hij overvallen door een plotseling opkomende dichte mist. Hij had geen enkele oriëntatiepunt meer en wist bij God niet welke kant hij op moest. Daar stond ie dan!
De schapen drongen wat om hem heen. Het oudste schaap van de kudde kwam naar voren en begon te lopen, de herder volgde. Het waren de schapen die de leiding namen en de weg naar de schaapskooi kenden. Zij brachten elkaar en de herder thuis ...

Als het dan om toekomst gaat, dan kan dit voor ons een prachtig beeld zijn, hoe ook wij herders kunnen zijn voor elkaar. We zijn geen makke volgzame schapen. Nee, we kunnen of moeten zelfs, als het nodig is de rol van de herder vervullen. Juist omdat we door ons doopsel allen geroepen zijn de boodschap van God waar te maken, en in het spoor te treden van Jezus die zegt: Ik ben de Goede herder.

Dominees en pastores zijn in wezen voorbijgangers. Het zijn de herders die een tijdje met de kudde meelopen. Maar wat is een tijdje?? Blijkbaar is het voor de herders hier op de oecumenische wei goed toeven en blijven we plakken! En dan is een afscheid na zo veel jaren best lastig.
En tegelijkertijd zijn er nieuwe hoopvolle initiatieven, zoals het koor van vandaag. Ieder een eigen geluid, maar wel 1 koor dat stem geeft aan ons gelovig vertrouwen.

De geloofsgemeenschap die was er lang voor Johan’s komst, die is er, en zal er ook altijd zijn, daar mogen we op vertrouwen. En natuurlijk weet ik ook dat de kerken als zodanig in zwaar weer verkeren, maar de kern van ons geloof, de liefde van God voor de mensen in alle kwetsbaarheid en gebrokenheid, die blijft.
En zo zullen wij blijven omzien naar schapen die verloren dreigen te lopen, die ziek zijn, of buiten de kudde hun weg zoeken. Goed voorbeeld doet goed volgen ... Johan, dank je wel!

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )