v-2.jpg
Lezingen: Jesaja 50:5-9a; Marcus 8:27-35

In 1972, tijdens een muziekles op mijn middelbare school, het Canisius College, werd ik overdonderd door de klanken en de tekst van een beroemde rockopera. Ik geloof dat we twee hele muzieklessen besteedden aan het luisteren naar deze rockopera en ik was zwaar onder de indruk. Ik vond niet alleen de muziek van Jesus Christ Superstar prachtig, maar ook de teksten zetten me aan het denken.
Natuurlijk werd ik verleid door de mooie stem van Maria Magdalena ("I don't know how to love him, what to do, how to move him"), maar ook door de opvallend scherpe Judas die in retroperspectief zong: "Did you mean to die like that? Was that a mistake or did you know your messy death would be a record-breaker?" En natuurlijk brak mijn hart bij Jezus' wanhopige schreeuw in de tuin van Gethsemane: "Would I be more noticed than I ever was before?"

Natuurlijk moest ik deze plaat kopen: een dubbel LP in een platte doos. De uitgave die ik kocht vond ik mooier dan andere uitgaven, die in de dubbelgeklapte hoes of de musicalversie. En dat had te maken met wat ik tot mijn verrassing in de doos aantrof: een vierkant vel met 16 vakjes en daarin 16 verschillende afbeeldingen van Jezus. Afbeeldingen van Leonardo da Vinci, Fra'Angelico, Giotto, maar ook vier kindertekeningen. En de variëteit aan afbeeldingen vond ik intrigerend. Want het riep de vraag bij me op: wie is Jezus?

Hoeveel beelden hebben we van Jezus? Een vriendelijke man, een zachtaardige man. Een revolutionair. Een strenge, misschien wel irritante spreker. Een door God gezonden mens met wonderlijke gaven.
In het evangelie van vandaag wordt die vraag naar wie Jezus is, door hemzelf gesteld: wie zeggen de mensen dat ik ben? Zijn vrienden geven hem antwoord: je bent als Johannes de Doper, je bent Elia, je bent een profeet. Jezus wil een persoonlijker antwoord: maar wat zeggen júllie, wie denken júllie dat ik ben? En dan is het Petrus die zegt: U bent de Christus, de Messias, de Gezalfde.

Jezus wil niet dat ze hierover met anderen praten en tot verbazing van de vrienden vertelt hij over wat er volgens hem komen gaat: zijn naderende lijden en veroordeling, zijn dood en opstanding. Petrus hoort voorál de kroniek van een aangekondigde dood. Wat dan volgt is een kort en heftig dispuut tussen Jezus en zijn goede vriend Petrus. Petrus wordt scherp terecht gewezen, als hij twijfelt aan zijn woorden. Jezus spreekt immers niet alleen over de weg naar de dood, maar ook over de dood heen, naar het leven. Het is geen gemakkelijk geloof dat ons wordt voorgehouden: wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Hij zegt: "Maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het evangelie, zal het redden."

Jezus weet dat hij door het lijden heen moet en dat er een duidelijke keuze gemaakt moet worden. Onontkoombaar. Maar hij blijft vertrouwen houden. De profeet Jesaja spreekt dat in de eerste lezing ook uit. Ondanks alle tegenslagen en vernederingen, ondanks de pijn en gewelddadigheden wordt het vertrouwen in God uitgesproken. Hij zal mij helpen, zoals hij Gods volk onderweg hielp: van de berg Sion zal redding dagen. Dat is nogal wat. Moeilijk vind ik het ook. Het is voor ons niet te begrijpen waarom het lijden erbij hoort. Inderdaad, geen eenvoudig geloof. Er wordt iets van ons gevraagd. Natuurlijk weten we het: we moeten allemaal omgaan met het lijden.

Kort geleden sprak ik iemand die al jaren nagedacht had over hoe hij zijn pensioen zou inrichten. En dan ineens na een aantal maanden van moeilijk te duiden lichamelijke klachten, staat zijn leven volledig op zijn kop: hij heeft nog maar een paar maanden te leven. Een totaal ander perspectief; náuwelijks perspectief. Wat zeg je dan? Welke verwachting kun je nog uitspreken? Wat kun je eigenlijk nog meer doen, dan nabij zijn? Kan het geloof dan een troost zijn?

Ook Jezus wil niet sterven. Maar Hij is een kant op gegaan, heeft zich uitgesproken, waardoor Hij weet dat dit tot zijn dood zal lijden. Ondanks dit besef wil Hij van zijn vast geloof in God en van zijn diepste overtuiging van wat goed is, niet afwijken. Hij houdt vast aan de weg van dienstbaarheid die Hij is gegaan en hij roept ons op hetzelfde te doen. Als je je leven verliest, of minder rigoureus: als je luistert naar de ander, als je afziet van altijd alleen je eigen voorkeuren, dan win je ook iets; dan behoud je juist je leven.

Soms kom ik mezelf tegen in de spiegel. Zomaar opeens. Ik was mezelf al regelmatig voorbij gelopen, maar dan vraag ik het me opeens af: wie staat daar eigenlijk; wie ben ik ten diepste? Ik weet ook dat als ik, net zoals op de inleg-poster van Jesus Christ Superstar, aan zestien mensen vraag om van mij een tekening te maken, dat ik zestien verschillende tekeningen krijg. Ze lijken allemaal op mij, maar ze belichten ook allemaal een andere kant van mij. En toch ben ik dat.
De zestien afbeeldingen van Jezus en het verhaal van Marcus dagen me uit: wie zeggen jullie dat ik ben? En waaraan kunnen jullie zien dat ik geloof? Kan ik ook in zestien vakjes mijzelf afbeelden, waarin ik aan de anderen kan laten zien wie ik ben? Ik teken alle vakjes in, soms met vaste hand, dan weer onzeker schetsend: wie ik ben, wat ik geloof en wat ik doe.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )