v-4.jpg
Lezingen: Jesaja 55:1,8-11; Lucas 24:1-13
Pasen

notredameOp de donkere foto zie je witte slierten rook uit smeulende as. Ze lichten op in de duisternis. Je ziet allereerst wat er niet meer is. Het houten dak van de Notre-Dame in Parijs. De rookpluimen zijn het laatste wat rest van beschutting tegen weer en wind. Je ontdekt eerst wat er niet meer is. Met je dierbare overledene niet meer kunnen praten, elkaar niet meer aanraken.

Zo is het ook met die vrouwen op de paasochtend. Ze missen Jezus. Ze zoeken Hem maar zien enkel witte mist in de duisternis van de vroege morgen en hun gemoed. Zelfs geen smeulende resten meer, ze weten: een koude steen heeft alles afgedekt.

Hoe onvoorstelbaar is dán de hoopvolle taal van Jesaja: Alles zal goed komen, vol vreugde keren jullie terug. Er zal weer nieuw leven ontspruiten!
Jesaja zegt dat tegen mensen in wier leven alles in puin ligt. Hoezo zal er weer eten zijn, water, ontkiemend gewas, geld voor wederopbouw?
Dat is toch kletspraat, te mooi om waar te zijn!

Bij de Notre-Dame gebeurde het. Onvoorstelbaar snel stroomden de miljarden voor de restauratie binnen. De verwoestende brand deed mensen beseffen wat deze stenen ten diepste voor hen betekenen: verbinding tussen twee kanten van een stad, bescherming en geborgenheid, een plek om verdrietig te mogen zijn, een kaarsje aan te steken voor een goede afloop, toekomst hoe dan ook. Toen kwam het geld er verdacht snel. Waarom hier wel zo snel en voor andere humanitaire rampen niet? Omdat een gebouw sneller kan verrijzen dan een mens?

Mensen maken niet zo snel de ommekeer van een doodlopende weg naar toekomst, van dood naar leven. Als de vrouwen in het graf alleen de witte linnen doeken aantreffen zijn ze eerst helemaal van streek. Ze zien wat er niet meer is. 
Maar dan wijzen twee mannen in stralende gewaden hen op wat er nog wél is: “Kijk ook naar wat er achter die witte doeken is. Dan zie je: Hij is opgestaan!” 
Ogenschijnlijk alleen een zwart gat. Maar wie in die duisternis durft te kijken, ziet meer. Die ziet ook het licht eromheen. Zo ook op die foto van de Notre-Dame. Achter de rookslierten licht midden in het duister een gouden kruis op. Hij is opgestaan!

Dat is toch kletspraat, te mooi om waar te zijn? Zo wordt het goede nieuws van de vrouwen afgedaan door de leerlingen: “kletspraat”. De leerlingen zien alleen wat er was, de witte slierten uit smeulende as. Alleen Petrus durft in het zwarte gat te kijken en ontdekt dat er meer is. Achter de puinhoop licht nog iets op: een gouden kruis.

Dat waar je zo verguld mee was bij leven en welzijn, dat blijft ... Dat staat fier overeind, te midden van alle duisternis, van alle puinhopen in het leven.

Vandaag valt er een lichtstraal op, het licht van de paasmorgen. Het nodigt uit om op te staan uit onze duisternis, om te leven van wat er nog wél is!

De vrouwen op de paasmorgen laten zien wat je dan mot doen: Opstanding is de ommekeer maken, is achter de duisternis durven kijken naar het hart, de ziel van het leven. Als een weg doodloopt, omkeren, terug naar waar wél leven is.

Indrukwekkend is het als je mensen treft die dat hebben gedaan. Mensen die het te boven zijn gekomen- hun angst, het misbruik, de armoede, de in duigen gevallen toekomstdromen- mensen die een nieuwe weg ten leven vonden. Zij vertellen: Verrijzenis is geen restauratie in de oude vorm. Het nieuwe leven is écht anders dan voorheen. Zoals Jezus na de paasmorgen verschijnt als een kortstondige groet “vrede met jou”.
Het water stroomt anders dan voorheen. Maar het stroomt weer!

Onvoorstelbaar, als je nog gevangen bent in duisternis, zit bij de smeulende as. Maar ook vertrouwen wekkend. Een mens verrijst niet zo snel als een gebouw. Maar stap voor stap kan het wel.

Jezus ging die weg, het duister in én daaruit opstaan. De vrouwen gingen die lange weg, het duister in én daaruit opstaan. Wie volgt?

De weg naar het licht is gebaand. Om dat niet te vergeten brandt de paaskaars. Als een baken, ons gouden kruis, dat fier overeind blijft, wat ons ook overkomt. Al kun je er soms amper bij, je kunt er altijd je licht bij opsteken en kracht vragen om in Zijn licht op te staan!

Licht om door te geven, zodat het wordt Zalig Pasen!

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )