v-1.jpg

Ziet u ons al zitten rond Jezus, gewoon hier op het gras achter de kerk?
Hoe zou dat voelen … hetzelfde als in de kerk?
Nèt als de mensen in het evangelie, zijn wij bij elkaar om iets van God te beleven, ons te laven aan het zingen, de kracht te ervaren van samen bidden, even op adem te komen; om onze pijn en verdriet neer te leggen bij Jezus of gevoed te worden door Zijn verhalen en Zijn geestkracht. Als Jezus nu leefde zochten wij Hem vast en zeker ook op.
We zongen dat al uit aan het begin van de viering:
Kom Licht van het Oosten, van Jezus Messias opdat wij zijn Woord niet vergeten.

Het is dit weekend Ziekenzondag; We staan stil bij mensen die ziek zijn of die lijden aan ernstige beperkingen. Bij hen die opgesloten zitten in verdriet, onmachtig zijn om de pijn te verduren; die misschien zoeken naar handvaten om het leven met zijn vele uitdagingen en moeilijkheden aan te kunnen.
Dan blijkt hoeveel honger er is bij mensen naar aandacht, naar begrip, naar genezing misschien, naar hoop op beter.
Het is vast bijzonder als je mag voelen dat je geraakt wordt, even opgetild uit het alledaagse? Zou Jezus dat vandaag ook aan ons kunnen geven?

Want precies dàt gebeurt in het evangelie in iets heel alledaags als een maaltijd.
Als de honger van mensen nog niet gestild is blijven ze hangen.
Maar het wordt etenstijd en Jezus wil ze niet zomaar wegsturen.
Hij voelt zich verantwoordelijk voor hun welzijn.
Maar hoe geef je in godsnaam al die mensen te eten?
Het is onbetaalbaar om voor zo’n grote groep brood te kopen.
Dan is er die jongen met vijf broden en twee vissen … hij geeft ze aan Jezus.
Jezus doorziet de kracht van dit belangeloze gebaar en voelt wat dat teweeg kan brengen. Hij vertelt het aan zijn Vader, de Eeuwige door deze gave in het licht van dankbaarheid te zetten. En bidt tot de Geest om zegen.
De mensen die daar zitten en de leerlingen kunnen hun ogen niet geloven … wat gebeurt hier … het gaat hun aardse verstand te boven.
Nodigt het gebaar van de jongen meer mensen uit om te delen van wat ze bij zich hebben? Hoe dan ook, het wonder geschiedt.
Ieder voelt zich gezegend en geniet van wat er is.

Aan dit verhaal ligt niet alleen een wonderlijk gebeuren ten grondslag
maar het zet ons ook aan het denken:
Heb jij, u, ik iets te bieden om een ander in te laten delen; met welke kwaliteiten kan ik de ander nabij zijn, me bekommeren om zijn welzijn?
En wanneer jij degene bent die ‘nood’ heeft, kun je dan dankbaar ontvangen zonder je de ‘mindere’ te voelen? Durf je er blij mee te zijn en ervan te genieten?
Beide kanten komen we tegen in ons leven.

In de kring van zieken en hun mantelzorgers zie je eenzelfde beweging ontstaan als bij Jezus. Ook daar worden veel kwaliteiten gedeeld, ja, van alles ingezet om de honger, de pijn en het verdriet van medemensen te verzachten.
In een dagelijkse liefdevolle verzorging, in pogingen de moed erin te houden.
Met dat pannetje soep van de buren, het aanbod voor ‘n autoritje om even iets anders te zien dan 4 muren … dat bezoekje van een vrijwilliger aan de zieke zodat de mantelzorger een paar uur vrij af heeft.
Waar dat dankbaar wordt ontvangen gebeuren wonderlijke dingen.

Daar wordt de honger naar aandacht en begrip gestild;
verzacht de pijn en het verdriet omdat het samen wordt gedragen;
ontstaan in de vertrouwdheid soms diepgaande gesprekken, ja, kunnen mantelzorger en zieke ontroerd raken, verwonderd, door wat ze ontvangen van elkaar.
En Jezus is er niet eens bij.
Of is Hij er toch bij, op een onzichtbare wijze.
Zoals staat in dat lied van het koor:
In de warmte tussen woorden, in de zachtheid van een blik, in je hoofd tegen een schouder, hand die stil de jouwe drukt ligt wat ongrijpbaar is en toch bestaat.

Schept de kracht van het Woord, van de gedeelde ervaring ruimte voor hoop,
voor perspectief op beter, niet zozeer omdat je geneest maar wel dat je je last kan dragen omdat je er niet alleen voor staat.
Wàt is die kracht precies? Kunnen wij haar benoemen, ontrafelen?
Het lied gaat verder met een belofte
Overal waar mensen samen, bondgenoot zijn in gevecht, tegen al wat ziek en kwaad is, wordt wat kromtrok fier en recht en wat ongrijpbaar is, wordt dan vervuld.

Wordt dat waar je samen je schouders onderzet gezegend met de geest van boven en mede gedragen door de Eeuwige?
Wat zou het mooi zijn als ieder die daar ‘nood’ aan heeft dat mee mag maken.

Want in de praktijk krijgt die beweging rond de zieke mens niet makkelijk handen en voeten en het uitgeklede zorgstelsel verergert het nog.
Hoe vergaat het hen die geen mantelzorger om zich heen hebben?
Gaat de zegen van de Geest hun deur dan voorbij?
Nee, zegt Jezus bij de broodvermenigvuldiging. We zijn er samen verantwoordelijk voor.

Daarom is het belangrijk dat de media onder de aandacht brengen waar hulp wordt gegeven of juist hard nodig is. Dat er oog en oor komt voor het werk van de Zonnebloem, die dankzij veel vrijwilligers op allerlei manieren probeert de zieke uit zijn isolement te halen. Met maatjes projecten en vakantieweken.
Of zoals ze deze week in het programma ‘Mantelzorgers op vakantie’ lieten zien hoe bekende Nederlanders de taak van de mantelzorger over namen.
Om duidelijk te maken wat daar allemaal bij komt kijken maar ook hoe mooi en hartverwarmend het kan zijn.
Hopelijk voelen veel mensen zich daardoor aangesproken en onderstreept het tegelijk dat je niet meer hoeft te doen dan wat binnen je mogelijkheden ligt.

Het voelt dankbaar dat wij als Ontmoetingskerk een van de plekken zijn waar deze vragen op tafel kunnen worden gelegd.
Een plek waar de Geest soms voelbaar rondwaart, in een lied, een gebaar.
De Geest die ons haar kracht kan geven zodat wij vertrouwen, hoop en goede moed houden.
Waar samen gezocht wordt naar mogelijk oplossingen; met de huisbezoekgroepen en bijvoorbeeld door het vieren van het sacrament van bemoediging.
Waar we van Jezus leren onze noden en vragen aan de Eeuwige voor te leggen:
Mogen we zo als gezegende mensen op pad gaan.
En samen blijven zoeken naar wat ongrijpbaar is en toch bestaat …
tot God zich vinden laat.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )