v-2.jpg

Goede mensen,

Ze zei: "Ik ben omlaag gevallen. De mensen uit mijn omgeving komen niet bij de voedselbank. Ze kijken op mij neer, althans, dat denk ik, dat weet ik niet zeker". Afgelopen vrijdag was ik voor het eerst hier aanwezig bij de Voedselbank en had ik korte gesprekjes. "Ik ben omlaaggevallen". Een van de vrouwen die ik sprak, gaf in het kort weer, waar het evangelie van vandaag ons raakt. Je verlaat of verliest je geschiedenis, je denkt na over jezelf, je wilt terugkeren, er wordt op een bepaalde manier tegen je aangekeken.

In mijn overweging gebruik ik vandaag niet het bekende denkschema: fouten maken, spijt hebben, en vergeven worden - door God. Ik neem aan dat we dat goed kennen. Ik probeer een andere combinatie die Jezus ons in deze parabel voorhoudt, namelijk: verloren zijn, terugkeren en liefdevol ontvangen. Dat lijkt me genoeg.

Soms verlaat je je eigen geschiedenis, je eigen principes of je eigen bron. Je kiest een weg waarvan je dacht dat die de jouwe was, maar je hebt je vergist. Je werd verliefd, koos een partner, en hij of zij bleek niet zo betrouwbaar te zijn als je dacht. Je leefde het geluk achterna en op een dag was het geluk op. Ergens, ergens had je jezelf of je principes of daar waar jij voor stond, niet na kunnen leven: je werd zwijgzaam, je sloot je op, je verloor je eerlijkheid. Je was jezelf niet. Dat kan gebeuren bij grote levensgebeurtenissen, maar evengoed in het dagelijks leven: als je kortaf wordt omdat de gezondheid of het werk zoveel aandacht vraagt. Dat je treurig en eenkennig wordt, omdat je eenzaam bent of je overbodig voelt. Soms kun je een ander onbedoeld kwetsen. Er zijn veel manier waarop wij onszelf kunnen verliezen en tegenkomen op een manier die we niet willen. Dan lijkt het alsof je wie je bent en de bron van waaruit je leeft, verliest of miskent.

Je kunt terugkeren, altijd. Je weet van jezelf wanneer je niet 'als jezelf' reageert. Het evangelie vertelt ons dat ook. Er staat over de zoon: Toen kwam hij tot zichzelf. De psalm bidt: "Geef mij inzicht waar ik mij verberg", De zoon had zich verborgen en kwam tot inzicht. hij overwoog wat hij verloren had, en waarnaar hij wilde terugkeren. Hij keert terug.

Dat gaat natuurlijk niet altijd letterlijk. Je kunt niet terugkeren naar de situatie zoals die was. Veel situaties van verdriet en verlies zijn onomkeerbaar. Je kunt wel terugkeren naar jouw bronnen, uit wie je voortkomt. Je kunt 'tot jezelf' komen, en je af vragen waar het je in je leven om te doen is. Wat zegt mijn hart, mijn geloof? Je kunt je verloren ziel opdiepen. Je kunt de persoon die verloren dreigt te raken, weer opdelven, je kunt terugkeren naar de verblijfplaats van God.

Spannend in dit evangelie is de ontvangst. Als het al ingewikkeld is om jezelf in de spiegel aan te kijken, nog ingewikkelder is het om dan weer anderen recht in de ogen te kunnen te kijken. De jongste zoon keert terug naar zijn vader, zijn Bron. Deze wordt met medelijden bewogen, staat er, en ontvangt hem met open armen. In de bijbel betekent met medelijden bewogen, geraakt worden tot in je buik. Deze ontvangst ontroert me altijd. Zomaar, in liefde wordt de zoon ontvangen. Zo zou je het willen, als je met je verloren en verwarde ziel terugkeert bij jouw Bron, bij jouw God: hij omarmt je, zomaar. De Bron stroomt ook als je er vervuild water of verf in gooit borrelt helder water op. God ontvangt altijd in liefde. De bron is sterk genoeg om te reinigen, te ontvangen. Jij mag terugkeren en je wordt in liefde en zonder voorwaarden ontvangen.

Tenminste ... eh ... er is nog een derde persoon in dit verhaal. U kent vast wel het programma het familiediner, van de EO, of het Spijt me, op RTL 4. Persoonlijke geschiedenissen, familieruzies, en pogingen om terug te keren tot elkaar, zijn vaste ingrediënten die we in elk programma tegenkomen. In die programma's doen ook altijd, 'Ja maar' mensen mee. Dochter heeft spijt van iets, vader zegt: ja, maar, zij ... Er is een poging een ruzie tussen zussen bij te leggen: ja, maar zij ... weet je wel hoe moeilijk ... Anders dan de liefdevolle ontvangst klinkt er een groot ja, maar in ons concrete leven .

Die oudste zoon roept altijd veel emoties op bij toehoorders. Hij vertegenwoordigt ons gewenste leven: goed met geld omgaan, hard werken, geen fouten maken, niet losbandig leven, niet je geld of de erfenis verbrassen. Dat is zijn "Ja, maar', "Ja, maar, die zoon van U, hij heeft losbandig geleefd, hij heeft het geld er in een keer doorheen gedraaid".
De oudste zoon, die ook in mij leeft, reageert zoals buitenstaanders op de gebruikers van de voedselbank reageren of op andere mensen die gewild of ongewild in een ongelukkige situatie terecht zijn gekomen, die dat gewenste leven niet kunnen leiden. Ja, maar zij rookt; ja, maar ze eet te veel, ja, maar ik heb nog zo gezegd dat ze niet met die man moest trouwen; jamaar, ze doet zomaar aankopen; ja, maar, dan had ze op tijd op haar werk moeten komen; haar formulieren op tijd moeten invullen, ja, maar ze was altijd al zo..., ja,maar...

De vader beantwoordt het ja,maar van zijn oudste Zoon. Jij mag delen in alles wat ik heb. Er is genoeg voor iedereen. Maar hier is iemand die zichzelf verloor verloor en hij wil terugkeren. Hij zoekt zijn Bron. Het is je broer. Verwelkom hem. Er is genoeg voor iedereen.

Je kunt in je leven je bron, je ziel, jezelf verliezen. Je mag terugkeren naar de Bron die er altijd is, terugkeren tot de liefdevolle God. Deze ontvangt je zonder voorwaarden en eindeloos. Zonder ja,maar

Zo, dat is stevige kost voor een installatieoverweging. Want natuurlijk is het moeilijk uitvoerbaar: terugkeren, jezelf aankijken en liefdevol ontvangen, zonder ja, maar. Ik kan het niet altijd U wel?

Het thema terugkeren een knipoog naar mijn leven en beroepsleven. Na veel omzwervingen ben ik teruggekeerd in het basispastoraat. En ja, hartelijk dank, ik ben liefdevol ontvangen in deze geloofsgemeenschap. Ik voel me welkom.

Ik wil met u hopen en bidden en eraan bijdragen, dat we met elkaar goed omgaan. Natuurlijk lukt dat niet altijd, in de drukte, in wat het leven van ons vraagt, maar toch, misschien kunnen we oefenen elkaar lief te hebben, ons 'ja maar', niet voorop te stellen, maar open te staan , zoals we vermoeden dat God voor ons openstaat.

 Amen.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )