v-5.jpg
Lezingen: Jes. 52:1-4,6-7; Mt. 3:13-17

Een aantal jaren geleden was ik op rondreis door Israël. Toen we op een dag naar de Jordaan liepen stond er een groep mensen klaar om gedoopt te worden. In lange witte gewaden met hun voeten al in het water liepen ze naar de priester..Deze pakte ieder tot drie keer toe bij de schouders en duwde hem kopje onder. Bij iedere onderdompeling klonk een naam voor God: Vader, Zoon en Heilige Geest.
Het was ontroerend om te zien hoe deze mensen zich volledig overgaven aan het ritueel en daarna bijna uitzinnig van vreugde waren om wat hen was overkomen.
Op de kant kwam een kring van geloofsgenoten als een warme deken om hen heen staan. Samen zongen ze uit volle borst gospelliederen. Dit was de kroon op een lange periode van bezinning, vorming en groeiend geloof. Door het water van de doop verbonden ze zich voorgoed met de bron van het leven. Was dat 2000 jaar geleden ook zo voor Jezus?

Jezus vertrekt vanuit zijn werkplaats in Nazareth, naar de Jordaan, enkele tientallen kilometers verder. Hij verlaat heel bewust de streek waar Hij is opgegroeid, zijn ouderlijk huis en zijn familie om door Johannes gedoopt worden.
Hoe lang heeft Hij erover gedaan om dat besluit te nemen? Misschien heeft Hij eerst geaarzeld om zich openlijk als zondaar bij een boetende mensenmassa aan te sluiten. Nu lijkt Hij zeker van zijn zaak.
Jezus wil zich solidair opstellen met mensen die naar bevrijding zoeken, naar gerechtigheid en vrede. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor hun medemensen. Zijn diepste ik, dat is de liefde van God die in Hem woont, verlangt daarnaar.

Ook voor Jezus gaat die weg door het water van de doop. Al kan water verwoestend zijn, zoals bij de zondvloed, het heeft ook zuiverende kracht. Bovendien brengt het bevrijding zoals het volk ervoer toen het de Rode Zee overstak.
En al kan water je tot aan de lippen stijgen ... het is tegelijk een onuitputtelijke bron van leven. Zo verbindt water je in al die elementen met de Eeuwige.
Precies aan die bron wil Jezus zich vertrouwvol binden. En Hij wordt verwacht daar aan de Jordaan. Eerder in het evangelie kondigt Johannes zijn komst al aan als hij zegt: ‘Na mij komt iemand die groter is dan ik. Ik doop jullie met water. Hij zal jullie dopen met de Heilige Geest en met vuur.” Johannes ziet in Jezus duidelijk zijn meerdere. Als Jezus Johannes dan ook om de doop vraagt zegt deze: ‘Ik zou ù om de doop moeten vragen’. Hij wil Jezus ervan afhouden. Maar Jezus laat Johannes in zijn waarde. Deze boeteprediker stelt zich, net als Hij, in dienst van God, Zijn Vader.

Johannes heeft met zijn levens lessen en zijn doopsel van bekering immers voor veel mensen de weg naar de Eeuwige opengelegd. Daarom zegt Jezus: Laat het nu ZO zijn. Anders gezegd: ‘Doop mij toch maar om de Liefde die God zelf is.” Die liefde is hun gemeenschappelijke noemer, verbindt hen! Die Liefde geven zij immers beide gestalte op eigen wijze. Dan is de een niet meer of minder dan de ander. Jezus knielt daarom voor Johannes neer. Om zich vervolgens vol vertrouwen kopje onder te laten duwen en weer boven te komen.
Dan daalt onverwachts de geest van God als een duif over hem neer, klinkt een stem die zegt: ‘Jij bent mijn Zoon, mijn liefste kind.’
Wat hier door de evangelist beschreven wordt is een religieuze, ja ik denk zelfs een mystieke ervaring, iets wat zich vooral afspeelt in je diepste binnenste. Wellicht is het deze intense ervaring, die Jezus zijn leven lang zal dragen.
Als een stevig houvast op de momenten dat Hij kopje onder dreigt te gaan. Als mensen hem niet verstaan, dwarsliggen, Hem verraden of als Hij gevangen zit in het onheil van de wereld. Dat is mooi verwoordt in een lied van Herman van Veen:

en Jezus was een visser, die het water zo vertrouwde, dat Hij zomaar over zee liep,
omdat Hij had leren houden van de golven en de branding, waarin niemand kan verdrinken.
Hij zei: 'Als men blijft geloven, kan de zwaarste steen niet zinken.’

Door pijn en rampspoed heen weet Jezus dat Hij altijd gedragen wordt. Met de opgedane levenskracht bij de doop begint Jezus zijn nieuwe, openbare leven.
Een leven in dienst van de mensen, van de schepping, van Gods wereld.
Een leven in dienst van de boodschap die Hij moest, nee vooral die Hij wilde brengen.
Een boodschap die is samengevat in het lied over de dienstknecht van de profeet Jesaja:
Hij roept niet, schreeuwt niet, breekt het geknakte riet niet - omwille van zoveel mensen die worden gebroken door het leven -
Hij dooft de kwijnende vlaspit niet van smeulende restjes geloof, maar blaast ze voorzichtig aan Hij Hij laat de waarheid van gerechtigheid en vrede stralen,
En probeert de ogen te openen van ieder die blind is, die gevangen zit in kerkers van verdriet, van verslaving, hebzucht of van macht door ze in het hart te raken ...
Een kernachtige samenvatting van Jezus ‘levensprogram’ verankerd in Zijn doop.

Zo staan we vandaag stil bij onze eigen doop, langer of kort geleden, zelf gekozen of aangedragen door onze ouders. We vieren a.h.w. haar verjaardag.
Al zijn wij niet ondergedompeld in de Jordaan, wat zich een paar duizend jaar geleden afspeelde, daar bij de Jordaan, verwoordt intens wat er bestaat tussen mensen en God. En wat nog altijd bestaat. Ook bij onze doop heeft God ieder omarmd en daarmee gezegd: Jij bent mijn liefste kind.

Weten ook wij ons, diep van binnen zo door God aanvaard en geliefd? Voelen wij soms zijn geestkracht in ons? Dat zou mooi zijn. Je, net als Jezus, in de doop verbonden voelen met de bron van leven, de Eeuwige.
Zo worden ook wij uitgedaagd stil te staan bij de woorden van Jesaja die in Jezus tot alle christenen gericht zijn.
Roep niet, schreeuw niet, breek het geknakte riet niet, doof de kwijnende vlaspit niet
Maar laat vooral de waarheid van gerechtigheid en vrede stralen.
In het vieren van de doop ontvangen wij opnieuw een uitnodiging om iets te doen, te ondernemen waar anderen beter van worden.
Waar Gods rijk een stapje van dichterbij komt.
Hopelijk worden wij, dat appèl vandaag opnieuw gewaar!
Net als Johannes aarzel je misschien, vraag je je af waarom. Zijn de omstandigheden wel gunstig? Is het wel te doen? Misschien zegt je verstand: neen. Maar Jezus en zijn evangelie blijven aandringen. Je gaat mee: het avontuur tegemoet, zoals Johannes de Doper deed. Omdat Gods liefde ons verbindt.

En wees gerust in het lied zingt zelfs de Eeuwige met je mee

En je wilt wel met Hem meegaan, samen naar de overkant
en je moet Hem wel vertrouwen,
want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand.

 

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )