v-4.jpg
Lezingen: 2 Samuël; Lucas 23:35-43

Ik ben al heel lang een liefhebber van de boeken van Renate Dorrestein. Helaas kan ik niet meer reikhalzend uitzien naar een nieuw boek van haar hand, want ze is in 2018 overleden. Het laatste boek koester ik daarom door deze langzaam uit te lezen. Het heet: Dagelijks werk.
Aan die titel moest ik denken toen ik de teksten van vandaag las. Je leven leiden is Dagelijks werk en wie laat je Koning zijn over dat wat je daarin doet of nalaat?

Je kunt denken dat koningschap, leiderschap van anderen is. Dat roept vaak op tot oordelen, over wat ze anders doen, dan Jesus heeft bedoeld. Voor je het weet heb je een hele lijst van kritiek.
We vinden allemaal wel wat van president Trump, de premier van Engeland, onze koning, de CEO van Apple, Google of Facebook of van de leidinggevende op ons werk.

Echter de blik van evangelist Lucas doet mij naar binnen kijken. Wie ben ik, als leider van mijn eigen dagelijkse leven. Wat voor leiderschap vertoon je naar de mensen om je heen: je kinderen, je partner, familie en vrienden, je buren, collega’s, de vreemdeling op de straat. Door wat laten we ons eigenlijk leiden.

De bijbel spiegelt ons allerlei verhalen hierover voor. Daar is geschreven dat Jesus ons de boodschap meegeeft: God is Liefde. Heb je naaste evenzeer lief als jezelf.
Of je nu jong of ouder bent, op een avond als deze, als het liturgisch jaar wordt afgesloten, is reflectie daarop een uitgelezen kans. Om met dat inzicht opnieuw op weg te kunnen gaan naar de Adventstijd en Kerst.
Een reflectievraag kan zijn: Hoe ziet je levenserfenis er toe nu toe uit? Vertoon ik goed leiderschap, met compassie voor mezelf en de ander? Het is aan mezelf, aan jou die hier is of meeluistert, om daar antwoorden op te geven.

Ter inspiratie: hoe kwam ik de 1e woorden op het spoor?
Ik ben inmiddels wees geworden. Mijn ouders stierven, beide negentigers en met elk op hun eigen manier een bewogen/rijk leven achterlatend.
Als kinderen sta je dan tussen hun erfenis. Letterlijk en figuurlijk gaan die door je handen, toen we ons ouderlijk huis gingen ‘opruimen’. Een beetje een vreemd woord in dit verband, want eigenlijk was het meer de zorg, om alle materiële zaken een goede plek of nieuwe eigenaar te bezorgen. Een passende erfenis van 2 mensen die liefdevol samen hun leven hadden opgebouwd. In alles herkenden we verhalen, van liefdevol leven en voorbeeldig zijn voor hun naasten. Zij keken met veel compassie om naar hun gezin, familie, mensen die kwetsbaar waren. Ze hebben eenzamen bezocht, mensen in nood geholpen. Ze gingen duurzaam met hun spullen om en hadden zich bv ontfermd over familiestukken die via hen van blijvende waarde bleven.

Het meest bijzondere vind ik hun papieren archief. Boeken vol foto’s, brieven, kaarten, aktes, agenda’s, overzichten van bijeenkomsten, kortom hun leven gevangen in woorden en beelden.
Daaruit haal ik hun leiderschap die als dat nodig was, op de bres sprong voor andere mensen. Zonder aanzien des persoons, het woord rechtvaardigheid kleur gaf. Als het moest strijd leverde met dure advocaten of de dialoog aangingen met burgerlijke en kerkelijke leiders, waarvan ze vonden dat ze dwaalden. Jaren van zorg voor mensen lees ik terug, voor mensen die niet meer voor zichzelf konden zorgen. Ze deden dat in simpele blijken van waardering, aandacht en omzien naar je medemens.

Leiderschap vormt daarmee net als voor Jesus een werkwoord, wat je in je dagelijkse leven, elke dag opnieuw vorm en inhoud kunt geven. En dat in deze verwarrende tijden, waarin we elke week te hoop lijken te lopen tegen onze leiders. Door te staken als zorgverleners, te demonstreren op het Malieveld en door files te veroorzaken, die het dagelijks leven tot stilstand stand brengen. Ja, het is goed dat we nadenken over wat écht belangrijk is, hoewel het lastig is daar een verbindende toon in te houden. Waardoor we met elkaar oplossingen zoeken voor de opgaves die het leven geeft. Misschien is samenleven ingewikkelder geworden, nu het lijkt of we met iedereen in verbinding kunnen staan. Daardoor zijn we elkaar, letterlijk, meer uit het oog aan het verliezen. Door voortdurend te staren naar onze verlichte mobiele schermpjes.
Je kunt daarover treurig worden en hopen dat er iemand op staat, die ons uit die misère haalt. Een Messias die ons naar het Koninkrijk van vrede, gerechtigheid en liefde leidt.

Echter, zijn we die Messias niet zelf, in ons eigen dagelijkse leven. Omzien naar elkaar is geen wereldschokkende gebeurtenis. We halen zeker het nieuws niet, wel bereiken we hopelijk elkaar. Door hier samen te komen. Te genieten van wat hier elke dag opnieuw groeit en bloeit, binnen en buiten in onze Ontmoetingstuin. Kleine zaadjes van liefde ontkiemen hier, als koren hier elke week repeteren, omzien naar elkaar en dienstbaar zijn aan onze vieringen. Zaailingen van hoop groeien hier, als mensen die hier komen bidden, elkaar sterken in vertrouwen. Als Dukenburgers die afhankelijk zijn van de Voedselbank, weer prettig zittende kleding vinden in onze Klaasmarkt. Bij de koffie van de Aanloop, bij een werkgroep vergadering of na afloop van een viering, de dagelijkse verhalen over lief en leed met elkaar gedeeld worden. De wortels van onze gemeenschap zijn stevig, zeker als we zorgen dat jonge scheuten hier kunnen blijven ontstaan. Door de verhalen die ons steun en bemoediging geven, door te blijven vertellen of spelen. Zodat kinderen met blijdschap kunnen opgroeien, als ze vrolijk naar huis huppelen na een bezielende Kleuterviering. Of aangemoedigd door een kerk vol kijkers bij de Jongerentheaterviering, verlegenheid wordt overwonnen en zelfvertrouwen groeit om hier te mogen zijn wie je bent.

Ik denk dat het boek over Leiderschap nog een tijdje op mijn nachtkastje blijft liggen. Uit het boek van Renate heb ik ter inspiratie nog wel een gedachte. Om ons te helpen liefdevol leiderschap na te blijven streven in ons eigen leven. Ze schrijft: Liefde betekent diepe genegenheid voor een ander, onbaatzuchtig en met de intentie de ander zichzelf te laten zijn, in plaats van de projectie van onze eigen verlangens.
Een mooi zinnetje om op te kauwen voor bazen van grote zaken en wij leiders van ons eigen dagelijkse leven; op weg naar de Advent, tijd van verlangen.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )