v-7.jpg

Een zeepbel, zeker als het een grote is, weerspiegelt iets bijzonders. Terwijl de glanzende zeep zich rondom de lucht vouwt, verschijnen er kleuren, spiegels, waarin we delen van de lucht zien, of delen van onszelf. Glanzender, groter, kleuriger worden we ervan. Stil kijken we vol verwachting naar de bel, hoe ze voor ons danst, beweegt. Dan raken we de zeepbel aan en pats, is het weg. Kleine kinderen kijken je verschrikt en teleurgesteld aan. Volwassenen weten dat dat kan gebeuren met een zeepbel: prachtig, maar heel even. Even is er dat niet te beschrijven moment.

Vandaag, met kerst, laten we ons verwonderen door de geboorte van het kerstkind, het goddelijk kind. Het visioen werd waar. We vangen een glimp op van de glans en de schoonheid van God, die met ons opnieuw begint.
We leren God opnieuw kennen door de geboorte van het kind in de meest eenvoudige omstandigheden. God wordt geboren bij Maria en Jozef, gewone burgers die zich moeten laten registreren. In een stal, omdat er voor hen geen plaats was in het huis. Geen nieuwe wieg van Prénatal, maar een kribbe. Geen burgemeester op bezoek om de nieuwe wereldburger welkom te heten, maar herders die verloren lopen in het veld. En zingende engelen die het ons vertellen.

Het is de eenvoud die ons doet verwonderen. Of is het de heiligheid die zo gewoon lijkt te zijn? Is dat God? Wordt hij mens onder gewone mensen? In een weerloos kind? Laat God daardoor zijn liefde zien?
Misschien herkennen we ons in die situatie. God schuift aan bij de eenvoudige mensen. Hij wordt kind van mensen die afhankelijk zijn van anderen, die veel formulieren moeten invullen. Bij mensen die moeten vluchten om in leven te blijven, bij de mensen in tochtige huizen. Wij zouden het kunnen zijn. God is er voor ons.

Jezus spat niet uit elkaar als een zeepbel. Hij is geen bubble die uit elkaar spat als je hem aanraakt. Jezus is een blijvertje. Zelf kwetsbaar, neemt hij het op voor de kwetsbaren. Dit kleine Jezuskind wijst vooruit naar de verhalen die we later over hem horen: de mens van God die bij zieke mensen en hun naasten de mismoedigheid wegneemt. Wie buiten de kring wordt gezet, sluit hij in. Als mensen fouten maken, verwijt hij hen dat niet, maar bemoedigt hen in hun goede keuzes: geloof in de weg die je gaat. Hij laat door zijn leven zien dat je gekwetst kunt zijn, gewond, en toch verder kunt leven, omdat God bij je is. Jezus maakt mensen glanzender, kleurrijker, groter. Het wonder van kerstmis is, dat het visioen waar wordt en wij het kunnen zien. Even kunnen we hier, thuis, in de wereld, een glimp opvangen van een wonder. Over hoe God onder ons is, voor U, jou en mij. God woont in de schepping en komt tussen gewone mensen.

We laten ons verwonderen, ook omdat we er naar snakken. We snakken naar vresde. We zouden willen dat meer oorlogsvoerders zich laten verwonderen door de schoonheid, dat ze de glans van mensen willen zien, voordat ze hun vliegtuigen de lucht insturen om mensen te bestoken (zoals vandaag in Syrie).

Die goddelijke schoonheid onder ons verzacht de harde werkelijkheid. Soms is zij even waar. Een vrijwilliger en een dementerende oudere ontmoeten elkaar. De oudere zegt: wat zijn je handen zacht en wat ben ik blij dat je er bent. De vrouw, die niet zoveel meer kan, bidt elke dag voor zieke parochianen. En dan is er de vluchteling in de hal van de kerk. Hij haalt voor anderen voedsel op van de voedselbank.

En soms, dan kun je je niet verwonderen. Dan is er even geen ruimte voor schoonheid. Dan kan een waas van verdriet of zorgen je de blik op het wonder benemen. Laat er dan mensen zijn die je helpen kijken als de tijd daar is.

Bisschop de Korte zegt in zijn kerstboodschap: We zijn in verwondering verbonden. Dat is zo. Het is al een wonder dat we hier - en ook thuis – samen durven zijn, met al onze verschillende meningen, onze kwetsbaarheden, onze zorgen en zoekende identiteiten. We zijn hier verbonden met onze goede bedoelingen, onze hoop, verwachting. Ik vroeg een kind wat kerstmis voor haar is. Ze zei: "Jezus is geboren en het is een feest van vrede". "Maar, vroeg ik toen: "Hoe weet je nu dat het een feest van vrede is?" "Nou", zei ze, "we komen allemaal gezellig bij elkaar en dan oefenen we de vrede voor de rest van het jaar".

Vandaag vieren we kerst. Er is glans, er is kleur, er is schoonheid. We laten ons verwonderen en vangen even een glimp op van God. We worden er zelf glanzender en kleurrijker van. Herinner je die verwondering, in de tijd die komt. Laat haar niet 'pats' als een zeepbel verdwijnen. Onthoud het moment en draag het met je mee. Straal het uit. God is met je. Vandaag en alle dagen. Zalig Kerstfeest.

 

 

 

 

 

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )