v-7.jpg
Lezingen: 1 Samuel 16:1-13; Joh 9:1-41

Een arts appte me deze week:
Het verhaal van de vijf broden en de twee vissen is weer actueel: bij een dreigend tekort worden van alle kanten mondmaskers van slopers, schilders en mondhygiënistes naar de praktijk gebracht.
Tussen alle schrikbarende berichten door, komt er soms een positief berichtje door, van mensen die het lukt om snel om te denken, om anders dan voorheen te kijken.

In de verhalen die we al van plan waren te lezen, gaat het aanleren van zo’n andere kijk aan.
Ze vertellen ons dát en hoe dat kan. Hopelijk helpt het ons verder in het vinden van onze nieuwe kijk op onszelf en de wereld in deze Coronatijd

In het eerste bijbelverhaal moet Samuel de nieuwe koning scouten.
Dit is waar hij op moet letten: Ga niet af op zijn voorkomen of zijn rijzige gestalte; want God ziet niet zoals een mens ziet.
Een mens kijkt naar het uiterlijk maar God naar het hart.
Samuel moet anders kijken dan we gewend zijn, niet letten op uiterlijk en uiterlijk vertoon.

Deze dagen van noodgedwongen thuis zijn maken het ons wat dit betreft gemakkelijker: het maakt even niet zo uit hoe je eruit ziet, wat je aan hebt, als je nog maar gezond bent.

Samuels opdracht is om te kijken naar het hart. Hoe zou Samuel dat gedaan hebben?
Hoe kijk je naar je eigen hart en ziel? Dat is een lange weg, zeiden we op aswoensdag, trek er gerust de hele 40-dagentijd voor uit. Ga het ongebaande pad en draag de bede maar met je mee onderweg: God, herschep mijn hart, leer mij uw weg ... Wij hebben dus nog de tijd om dat te ontdekken maar Samuel moet door, de opdracht moet af:

Samuel neemt geen risico en vraagt aan Isaï of hij echt alle zonen voor zich heeft. Pas als alle acht aan tafel zitten, kijkt hij goed rond en dan wordt het hem ingegeven:
Nu zei de Heer: Hem moet gij zalven: hij is het.
Dat is verrassend de jongste, normaliter de laagste in rang, die daarom de schapen moet hoeden. Samuel had zich de kijk van God al eigen gemaakt en liet zich dus niet afleiden door het prettige voorkomen dat deze David ook had.

Voor de blindgeborene langs de kant van de weg, maakt het niet uit hoe iemand eruit ziet. Hij zit midden op straat in isolatie. Hij is niet anders gewend. Hij hoort de mensen om zich heen, ruikt en voelt het stof dat ze doen opwaaien. Hij weet ook hoe ze over hem denken: een zondaar, blind geboren door zijn eigen fout of fouten van zijn ouders. Niemand die hem ziet of aanspreekt. Ze mijden hem als de pest.

Voor de leerlingen van Jezus is hij een casus, om uitleg te krijgen hoe het nou zit met blindgeborenen. Voor de wetgeleerden een testcase om aan te tonen dat Jezus de strenge sabbatsregels overtreedt. Jezus is de enige die kijkt zoals God: niet naar het uiterlijk maar naar het hart. 

Omdat Jezus zó kijkt, ziet hij de blinde man zitten. En hij doorbreekt zijn isolatie. Op een manier die toen én nu in deze dagen volstrekt not done zijn: hij raakt hem aan! En dat ook nog op een dag dat er niet gewerkt mocht worden!
Jezus ziet een mens in nood en dus is het wat hem betreft nood breekt wet. Hij zou niet vreemd hebben opgekeken als een VVD-minister vervangen wordt door een PVDA-er.

Voor de blinde ziet de wereld er opeens heel anders uit, hij kan zien! Maar als de wereld om hem heen niet veranderd, schiet hij er nog niet veel mee op.
Tot zijn schrik wijst nog steeds iedereen hem af, zijn ouders en de samenleving omdat ze het gewoon niet kunnen bevatten dat er iets wezenlijks is veranderd.

Ook dit verhaal is een oproep om te kijken naar het hart. Om je hart te laten spreken, zoals Jezus deed. Die aanraking van Jezus bij de blinde kunnen we niet navolgen, maar wel wat Jezus doet: de isolatie doorbreken op onorthodoxe manieren.
Zulke initiatieven schieten gelukkig als narcissen uit de grond. Nu na een week iedereen een beetje gesetteld raakt in zijn eigen huis, bloeit er hopelijk nog meer op.
Zoals koning Willem Alexander zei: tegen het Coronavirus kunnen we niet veel doen tegen het eenzaamheidsvirus wel!

Misschien heb je er meer tijd voor nodig om je die nieuwe blik eigen te maken. Ook daarin ben je niet de enige. In het bijbelverhaal moet de blindgeborene heel vaak zijn verhaal doen én nog geloven ze hem niet. We zullen nog veel verdrietige verhalen moeten horen voor het echt doordringt, -als dat al lukt- wat er aan de hand is, en ingevingen krijgen voor wat we kunnen doen.
Laat je dan inspireren door wat anderen al bedenken. Sluit je er bij aan.
Jezus vraagt van zijn leerlingen ook geen wonderen, alleen dat ze zijn blikrichting volgen.
Dus die mens in nood niet achteloos voorbij lopen, maar zien en contact maken. 
Onorthodox: dus weer ouderwets een kaartje sturen, bellen of juist leren online te facetimen.
Gewoon beginnen met rondkijken wie je kent ... en dan heb je zo een lijstje.

Tot slot: soms moet je misschien ook even wegkijken van alle Corona nieuws zoals de lente, die vandaag begint. In de sociale media waart naast Coronanieuws en Coronagrappen ook een mooie lange tekst rond, waarvan nu een klein stukje:

Het was Maart 2020 ...
Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen,
het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen ...
Dat wisten we allemaal.
Maar de lente wist het niet
en de bloemen bleven bloeien
en de zon scheen ... De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan.
Uiteindelijk wordt het in dat hoopvolle verhaal zomer.

Moge tot die tijd onze blikrichting zijn als van Samuel en Jezus
en de lente buiten voor ons een teken van hoop en vertrouwen zijn. Amen.


MAAR DE LENTE WIST HET NIET

SLOTTEKST

 

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )