v-7.jpg
Lezingen: Filippenzen 2:6-11; Mattheus 21:1-10

Het is een bizarre tijd.

Veel valt stil, steeds meer: geen gejuich meer bij het songfestival of kampioens- en degradatiewedstrijden.
En dan lezen wij een verhaal met een volle mensenmenigte die enthousiast juicht!
Wat zouden wij graag daarbij zijn! - als het geen besmettingsgevaar zou opleveren natuurlijk -

Veel valt droog - de horeca zit dicht en ook bij ons bleef de kurk op de fles die klaar stond voor de feestelijke opening van de jaarexpositie. Een paar schilderijen stonden al op mijn kamer en eentje heb ik nu hier neergezet. Provisorisch, zoals we zoveel improviseren met zijn allen deze dagen.

drogegrond

Het is de contrastfoto van de expositie Water, bron van leven. De droge woestijn, daar waar geen water te bekennen is. Hoe langer de droogte duurt, hoe meer barsten de grond gaat vertonen.

Dat kennen we: hoe langer het duurt, hoe meer barsten zichtbaar worden, de kwetsbare kinderen, toenemend huiselijk geweld, de ongelijkheid in ruimte die mensen in hun huizen hebben of in de werkdruk die bazen opleggen. De barsten van onze samenleving worden zichtbaar.

Jezus leefde in een tijd vol barsten in het politieke, sociale en religieuze systeem. Jezus trekt daarin rond en maakt met zijn optreden de barsten pijnlijk zichtbaar.
Het maakt hem geliefd bij iedereen die daaronder te lijden had. En gehaat bij vooral de religieuze leiders. In het optrekken naar Jeruzalem wordt dat steeds duidelijker.
Jezus weet dat ook de grond onder zijn voeten steeds meer barsten gaat vertonen. Zelfs dat ze het echt op zijn leven gemunt hebben. En toch loopt hij door en gaat door waar het volgens hem om gaat: mensen zo nabij als God te zijn.

In de brief aan de Filipenzen vertelt Paulus er later zo over:

Jezus Christus was aan God gelijk.
Maar hij vroeg niet om de hoogste macht en eer voor zichzelf.
Nee, hij gaf zij hemels positie op.
Hij maakte zich zo onbelangrijk als een slaaf.
Hij kwam als mens op aarde.
En toen hij leefde als mens, dacht hij nooit aan zichzelf.

Zo is Jezus voor velen een voorbeeld geworden van dienstbaarheid aan de medemens.
In de namen van de ziekenhuizen vanwaar nu frontlijnberichten van artsen en verpleegkundigen komen, klinkt die inspiratie soms nog door ...

Bij Jezus kunnen we ook veel leren, over die nu zo prangende vraag: hoe houd je het vol om voortdurend dienstbaar te zijn aan mensen? Aan de zieken, de eenzamen, de kinderen.

Jezus houdt dat vol door zijn verbondenheid met God, die hij zijn Vader noemt. Daar kan hij altijd bij te rade gaan, zijn wanhoop bij uitschreeuwen, vragen wat hij moet doen en laten in een weerbarstige wereld.

Terug naar de grond in de woestijn die vol barsten zit.
Maar zelfs in de woestijn regent het soms.
Als je goed kijkt zie je dat ieder waterdruppeltje een indruk heeft gemaakt. Op de droge grond heeft het zijn spoor nagelaten. Ook dat kennen we: de kleine dingen die er toe doen. Het boodschappen doen, het kaartje, appje, uitgebreid bellen, het luiden van de kerkklok iedere woensdagavond als teken van hoop en troost. Vanavond om 21 uur een kaarsje buiten of voor het raam ter nagedachtenis aan alle overledenen in deze Coronacrisis. Druppels op een gloeiende plaat. Maar ze maken wel indruk en blijven je bij.

In het leven van Jezus was de intocht in Jeruzalem als een onverwachte regenbui in de woestijn. Even mocht hij iets zien van de oogst van zijn leven, van zijn offergave.

In het bukken om hun mantels op de weg te leggen, dat velen bereid zouden worden in zijn naam dienstbaar te zijn.

In het toejuichen, Hosanna, de Koning ter eer, gezegend die komt in de naam van de Heer dat velen begrepen hadden dat hij zijn kracht haalde uit zijn verbondenheid met God.

In de groene takken, dat mensen elkaar hoop en vertrouwen kunnen toezwaaien…

Wij vieren vandaag in onze gebarsten wereld Palmpasen. We weten beter dan anders hoe bijzonder het is samen te ervaren wat echt belangrijk is en er samen voor gaat!
We vieren Palmpasen, niet in een volle juichende menigte maar in de besloten stilte van ons huis. Maar we kunnen wel samen ons voorbeeld, Jezus de Christus hulde brengen.
En na deze viering zijn voorbeeld volgen, in de kleine dingen die er toe doen en wonderen tot stand brengen. Zoals dit groen in de woestijn.

woestijn

Foto: © Cissy van der Meer - Amaraphotos.com

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )