v-4.jpg

Beste mensen,

Als ik het evangelie over de schat hoor, komen er altijd beelden van piratenfilms bij mij op. Op een afgelegen eiland strijden de goede en de slechte man wie het eerst de schatkist zal vinden. Die wordt dan gevonden en vaak, niet altijd, is de schatkist goed gevuld met geld en juwelen. Het happy end van het verhaal bestaat uit het meenemen van de schat. Een dergelijke schatkist is natuurlijk een oud beeld. Goud en juwelen worden nu bewaard in kluizen en niet meer begraven in de grond. Wordt in de films die ik bedoelde de schatkist uitgepakt, in het evangelie van vandaag gebeurt het omgekeerde. Iemand vindt die schat en in plaats van er met het waardevolle vandoor te gaan, geeft hij alles wat hij bezit uit aan de akker waar de schat begraven ligt. De korte boodschap van dit verhaal zou kunnen zijn, dat we alles wat we hebben zouden moeten geven voor het bewaren van het geloof.

Maar stel, niet wij zijn de schatbewaarder, de aankoper van de schat, maar wij zijn zelf de schat en Jezus is de aankoper van de akker, of Jezus is de koopman die een grote parel heeft gevonden en daarvoor alles weggeeft. Wij, de wereld, u en ik, zijn de schat, de parel, voor wie Goed alles overheeft. Jezus is gekomen om van de wereld te houden en het Koninkrijk van God zichtbaar te maken. Hij ziet de parel van de wereld, en geeft alles, ja zelfs zijn eigen leven, om het te redden.

Dat is bijzonder. De wereld is van God. Hij houdt van de wereld, hij identificeert zich ermee en wil haar koesteren. Met die liefde van God begint ook ons leven. Het is om je te verwonderen, ja zelfs om verlegen van te worden. Houdt God zoveel van mij, van ons, dat Hij alles voor ons overheeft? Zijn leven geeft? Als we lering willen treken uit dit evangelie van vandaag is dat het eerste: God begint bij het liefhebben van de wereld. Hij houdt van ons. Hij houdt in principe, onvoorwaardelijk, van ons zoals we zijn. Je wordt geliefd zoals je bent.

Als die wereld zo bijzonder is dat God ons als parel, als schat wil bezitten, dan zouden ook wij zo moeten leven. In bewondering voor die wereld, zouden we kunnen proberen te leven overeenkomstig die bedoeling van God.

De eerste lezing over de roeping van Salomo, leert ons daar iets over. God vraagt aan Salomo wat hij nodig heeft. Salomo is leider over een groot volk. Hij zou zich, zoals zoveel onrechtvaardige koningen voor hem en na hem, de materiële schatten van zijn volk kunnen toe-eigenen. Maar dat vraagt hij niet. Hij vraagt om een opmerkzame geest, om recht te kunnen spreken en onderscheid te kunnen maken tussen goed en kwaad. En God geeft hem dit. Wat van waarde is, in de ogen van Salomo, is de wijsheid om rechtvaardig te kunnen zijn, levend volgens de liefde van God.

Jezus leefde en stierf uit liefde voor ons. met zijn leven liet hij zien, wat dat is, liefhebben, rechtvaardig zijn, hoe het koninkrijk eruit ziet: Laat de kleinen tot mij komen. Wees er voor de minsten, dan ben je er voor mij. Zorg voor de weduwe. Eet met de zondaars. Buig voor de uitgeslotenen, ga in gesprek met vreemdelingen. Zij en wij, zijn er om lief te hebben. Iedereen hoort bij die liefde van God.

De Nederlandse dichter Lucebert gaf ons de dichtregel ‘alles van waarde is weerloos’. 

lhb big

Alles van waarde is weerloos.

Wat God ons geeft en hoe Jezus onder ons leefde is voor ons te groot. Dat vraagt om stilte en bewondering. Om letterlijk bij stil te staan, wetend dat God van ons houdt.

Dat kunnen we zien in de immensheid van het heelal, en ook in het kleine kunnen wij zien, weten en doen, wat van waarde is. Ga zorgvuldig om met kwetsbare mensen, niet omdat ze zielig zijn, maar omdat het geliefde mensen zijn van God.

Salomo vroeg om een opmerkzame geest, om recht te doen aan elkaar. Jezus wijst in de parabel op de waarde van Gods wereld: hoe bijzonder het is om daar alles voor te geven.

Het is aan ons om met een opmerkzame geest aandacht te hebben voor de wereld en die lief te hebben. We weten wat ons dan te doen staat: voor elkaar te zorgen, aandacht te hebben voor elkaar, te genieten van dat lieveheersbeestje of dat vogeltje, na te blijven denken over wat rechtvaardig en goed is, en ons te blijven herinneren dat in die knuffel of in die knipoog, we uiteindelijk onze naaste willen groeten, schat en parel van God.
Laten we dan God te danken, dat Hij zo van ons houdt, dat we deel uitmaken van zijn Koninkrijk.
Amen.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )