v-3.jpg
Lezingen: Jes. 61:1-2a,10-11; Joh. 1:6-8,19-28

Wat een verschil: de jubelende Jesaja én onze nieuwsberichten.
Daarin ziet het er niet best uit! Alle berichten over kerstmis zijn somber.
Maar 3 mensen thuis, maar 30 mensen in de kerk, muziek van max 3 zangers ...
We maken er maar het beste van, knus, ieder in zijn eigen bubbel ...
De gedachte aan het ongewisse van volgend jaar nog even buiten sluitend ...

Het is een schril contrast met Jesaja die, bekleed met de mantel der gerechtigheid, een genadejaar afkondigt: Ik wil jubelen en juichen in de Heer. Mijn ziel wil zich verheugen in mijn God!
Want zoals de aarde haar vruchten voortbrengt
en zoals een tuin het zaad laat rijpen,
zo laat de Heer de gerechtigheid ontluiken
en zijn glorie voor het oog der volken.

Ook in de evangelielezing komen we iemand tegen die gelooft in een goede toekomst.
Johannes de Doper die komt getuigen van het licht.
Hij ziet zichzelf als degene die de weg effent voor de komst van Jezus, iemand die groter is dan hijzelf.
En zo gebeurt het ook: Later zal deze Jezus in de synagoge immers deze tekst van Jesaja voorlezen.
Als een soort verkiezingsprogramma met waar Jezus voor staat:
God heeft Mij gezalfd
om aan de armen de blijde boodschap te brengen.
om gebroken hart te helen
om aan wie opgesloten zijn vrijheid te melden;
om aan te kondigen het genadejaar van de Heer.

Als dat eens waar zou zijn ... Maar zover is het nog niet. Het kind is nog niet eens geboren!
Daarom, zo net over de helft van de Advent snakken we naar zo’n grootst perspectief.
We weten nu dat het komt! Dankzij mensen die erin geloven en er over vertellen.

Daarom worden vandaag de boodschappers van dit nieuws in de spotlight gezet en dan vooral Johannes de Doper. Van deze Johannes zijn twee dingen te leren:
Een: hoe ruimte te maken voor een ander, zonder jezelf tekort te doen.
Twee: getuigen zijn van het Licht.

Johannes de doper heeft er het volste vertrouwen in dat er iemand zal komen die groter is dan hijzelf. Hij stelt zich dienstbaar op. Hij is vol zelfvertrouwen maar is ook bereid zichzelf weg te cijferen voor een ander die dingen anders of beter kan.
“Ik ben niet één van de grote namen: niet Elia, niet de Messias of een profeet.
Ik ben de wegbereider.
De knecht in de wielerkoers ... de vicepresident ...degene die de voorzet geeft, de lichttechnicus in het theater.
In onze tijd zijn we dat niet meer zo gewend. Nu moet je vooral jezelf goed moet profileren, je laten zien! Johannes laat zien er niets mis is met je dienstbaar opstellen.
Hij dient graag het hogere doel van de gerechtigheid.

Verder is Johannes een hele goede getuige. Hij getuigt, vertelt van het Licht dat komen gaat.
Hij is daardoor ook een stralende mens.
Hij weet glimpen van het licht op te vangen, te bundelen en terug te geven aan allen die snakken naar licht of verlichting.

Zou dat ook voor ons een weg kunnen zijn in deze donkere tijden?
Glimpen licht opvangen en die bundelen?
We snakken immers allemaal naar wat meer licht. 

Deze week startte de campagne Klein gebaar.
Kleine initiatieven die aan mensen licht en warmte brengen worden in de spotlight gezet. Zo inspireren ze hopelijk anderen om elkaar met kleine gebaren te steunen.

Levensverhalen getuigen soms ook van het Licht.
Zoals in het verhaal dat deze week in een uitvaart werd verteld.
Iedere vakantie bezocht een gezin op weg naar Oostenrijk een Duitse pastoor.
Lange tijd wisten de kinderen niet waarom.
Tot hun vader vertelde dat deze pastoor, hem, toen hij in de oorlog in Duistland dwangarbeider was, liet zingen in het parochiekoor. Dat samen zingen met andere dwangarbeiders had die vader de oorlog door gesleept ...

Ik hoop dat ook wij in moeilijke omstandigheden dienstbaar durven zijn en als getuigen met ogen willen blijven speuren naar hoop en dagenraad.

In de tekst die ik u zo tot slot wil meegeven, gaat het over een stralende mens met een hartstocht voor gerechtigheid.
Laten wij naar het voorbeeld van Jesaja en Johannes zulke stralende mensen worden! De stralende mens: auteur onbekend! 

Laten we de berg opgaan, even maar,
proeven van het vergezicht, het weidse perspectief,
de wenkende toekomst.
Verlaten we even onze kantoren, werkplaatsen en speelplaatsen,
onze statusupdates, onze kleine zekerheden,
de voorspelbare rondjes die we draaien in steeds dezelfde cirkels.
Laten we de berg opgaan, en ons herinneren:
de stralende mens
en zijn hartstocht voor gerechtigheid.
Misschien zien we weer even,
als in een wolk, een glimp van het visioen,
de schepping zoals ze bedoeld was:
bevrijd, geheeld, verzoend, met leven in overvloed voor al wat leeft.
Het dal zal nooit meer hetzelfde zijn.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )