v-5.jpg
Lezingen: Stof tot nadenken

Waar het licht woont…..Marieke Fernhout

Het grondverhaal van het chassidisme, een orthodox-mystieke stroming in het Jodendom, is dit: In het begin trok God zich terug in zichzelf om ruimte te maken voor de schepping. In de ruimte die ontstond vloeide zijn scheppingslicht, dat hij zorgvuldig opborg in vaten.

Maar dat opgeborgen licht was nog te machtig en de vaten braken en vielen in duizend stukken, de vonken licht er nog aan gekleefd. En met die brokstukken leven wij…

Mensen zijn een verzameling van licht dat gevangen zit in allerlei brokstukjes, allerlei fragmentjes, en in al die fragmentjes woont iets van God, Levenskunst is dan het bevrijden van die lichtvonken in je leven en zo ze terugvoeren naar hun bron, de bron waaruit wij allemaal voortkomen.

Als we leren kijken met een open, ontvankelijk oog, dan zien we overal van die vonkjes van dat goddelijke licht – of het nu om dikke, weerbarstige scherven gaat, om vonkjes met een ragfijne schil of om een regenboog die zich in volle kleurenpracht aan ons openbaart.

De verborgenheid ……….Trees Versteegen

Naast de jubel over het licht, mag er een ander geluid klinken: Je mag verborgen blijven. Dat is ook een plaats van God. Soms - zoals vandaag- staat het schitterende licht centraal, waar je in kunt gaan staan, waardoor je zichtbaar wordt voor elkaar. Maar niet alleen in de zichtbaarheid toont God zich. Onze God is een verborgen God. Wij zijn in hem en haar verborgen. Gelukkig maar. Want wat gebeurt er als je niet 'in je kracht' kunt gaan staan? Wat als je je leven voor het oog van de wereld niet op orde lijkt te hebben? Waarom zou ik mijn ziel blootleggen op social media, op instagram, voor de sociale dienst, of andere instanties. Moeten we alles tonen? Moeten we naakt staan voor elkaar, we hebben toch recht op de bescherming van onze ziel voor God?

We staan in het licht, of in het verborgene, niet om perfect te zijn, maar om met onze littekens, geschiedenissen, tussen de maatschappelijke bedreigingen, voor God te staan met wie zijn en wie we kunnen worden. Dit is het licht dat schijnt, dit is de ster, God die in het verborgene leeft, in de weerloosheid, van een kind.

Het licht schijnt in de duisternis…….. Marieke Fernhout

Op Kerstmorgen klinkt het eerste hoofdstuk van het evangelie van Johannes, over het licht dat schijnt in de duisternis.

In een van de vele vertalingen staat het er zo mooi en fijnzinnig, je zou er bijna overheen lezen: het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet begrepen. Nee, de duisternis begrijpt het licht niet.De duisternis staat en valt bij verborgenheid en het exhibitionisme van het licht schiet
daar dwars doorheen.

Maar hoe weet je wat licht is, als je de duisternis niet kent?

Nog een chassidisch verhaal, waarschijnlijk kennen we het wel:
Een rabbi vroeg eens aan zijn leerlingen hoe je weet wanneer de nacht ten einde is, en de dag begint. De één zei: dat is wanneer je een hond van een schaap kunt onderscheiden. Nee, zei de rabbi. Is het dan wanneer je van verre een dadelboom van een vijgenboom kunt onderscheiden? vroeg een ander. Nee, zei de rabbi, het is als je in het gezicht van de mens die je tegenkomt kunt kijken en daarin het gezicht van je naaste ziet. Totdat het zover is, is de nacht nog bij ons.

‘Nudge’ ……… Trees Versteegen

Wat is het goddelijk licht?

We vinden het een moeilijke gedachte: God, als een stralend licht. Daarbuiten. God stuurt geen spotlight naar beneden, hij zoomt niet in. Geen alles omschijnend aura voor de meesten van ons, waardoor we worden verlicht. Van die alomvattende God namen we afscheid, ooit. God verhuisde van buiten naar binnen.

Het licht kwam in mij. God in mij. Is dat dan God, een van-binnen-licht, dat we doorgeven?

Een ster, werpt licht op de weg die deze wijze mannen, en wij in hun spoor, kunnen gaan. Het licht, daarbuiten, toont, wat van waarde is om te leven: een weerloos kind dat vanaf het begin is bedreigd, en toch leeft. Er is geen lichtshow geweest van een kindsterretje dat op de trappen van de hemel neerdaalt. Het is een lichtspel misschien. Verzamelde lichtvonken van God. Een beetje van maggi en een beetje van mezelf. Een beetje van God en een beetje van mezelf.

Ik kijk in het gezicht mijn naaste. Het goddelijk licht is er op gevallen. Het licht op in mij. Ik heb het gezien. Amen.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )