v-3.jpg
Lezingen: Deut.18, 15-20 psalm 95,Marcus 1, 21-28

Er is geen tijd meer te verliezen.

Het lijkt of de evangelist Marcus in grote haast zijn evangelie, zijn verhaal van God en mens, het verhaal van Jezus, geschreven heeft. In geen enkel ander evangelie komen zo vaak de woorden : onmiddellijk, meteen, direct, met grote spoed voor.
Vandaag gaat Jezus met zijn eerste volgelingen Simon, Andreas,Jacobus en Johannes op reis naar Kafarnaum. Het is sabbat en naar joods gebruik gaan zij naar de synagoge.

Hoewel iedere man gemachtigd was om in de synagoge uitleg te geven van de schriften, waren toch het meestal de schriftgeleerden, (de farizeeen) die het woord voerden. Zij hadden een gedegen kennis van de wet en de schriften. En ze leefden nauwgezet volgens die wet.

Waarom valt het optreden van Jezus zo op? Wat is er zo anders? We horen niet wat Jezus vertelt, maar de luisteraars zijn verbaasd omdat ze iemand horen spreken met gezag. Kennelijk waren ze dat niet gewend. Zij zien iemand die geestdrift uitstraalt, iemand met een charisma. Ik hoor in het woordje “gezag” ook het woord “zien”. Zien is met hart en ziel kijken. Betrokken zijn met je luisteraars. En doen wat je zegt.

Opeens is daar die schreeuwende man. Een mens verstikt door angsten, twijfels , waandenkbeelden.

Wanneer wij zo iemand ontmoeten, schrikken we vaak. Wat doet hij nou hier? Niet iedereen weet dan wat te doen.

Jezus schrikt ook. Hij hoort de man zeggen, wat hij zelf nog maar net beseft. Dat hij een man Gods is. Hij ziet hoe kwetsbaar de man is en ontfermt zich over hem. Hij zorgt voor hem en laat hem als een bevrijd mens gaan.

“Ik zal jullie profeten sturen” hoorden we in de eerste lezing. God komt zijn belofte na: Jezus is Gods meest geliefde profeet. In doen en laten van Jezus wil God ons laten zien wie Hij is: een God die ons bevrijdt van angsten, van wat ons benauwt , van alles wat ons gevangen houdt. God ziet onze kwetsbaarheid. Hij is God-met-ons die onze vreugde en pijn wil delen.

Ieder mens is kwetsbaar. Het is soms lastig, het vraagt moed om onze eigen kwetsbaarheid onder ogen te zien. We vertellen en horen liever onze succes verhalen.

Van Jezus leren we dat God van ieder mens houdt. Wij mogen er zijn, precies zoals we zijn. Met onze lichte en met onze donkere kanten.
Ik las onlangs deze uitspraak: “ Wij kunnen de staat van onze beschaving aflezen aan de manier waarop wij omgaan met alles wat kwetsbaar is.”

Misschien is dat wel waar deze crisis ons mee helpt. De kwetsbaarheid van ons bestaan komt aan het licht. Het besef dat we geen tijd meer te verliezen hebben.

We zien hoe kwetsbaar kinderen zijn. Misschien zag u ook de tv documentaire serie “Klassen” die in de afgelopen maand uitgezonden werd. Op indrukwekkende wijze kwam daarin aan het licht hoe ongelijk de kansen voor kinderen zijn in het onderwijs. Afkomst en sociale status tellen vaak zwaarder dan de intelligentie van het kind in de keuze voor vervolgonderwijs.

We zien ook hoeveel ouderen eenzaam zijn. Worden zij wel gezien? Te vaak horen we over hun eenzaamheid, verwaarlozing, thuis of in het verpleeghuis.

Het meest kwetsbaar is misschien wel de natuur, de schepping.

Zien we dat wel voldoende?

Oude mystieke meesters houden ons voor dat de manier waarop wij omgaan met onze omgeving, onze eigen innerlijke staat van “zijn” weerspiegelt. De manier waarop wij omgaan met alles wat kwetsbaar is , weerspiegelt onze omgang met onze eigen kwetsbaarheid.

Paus Franciscus roept in zijn laatste brief op om ons te bekeren tot actieve vebondenheid in wat hij noemt “een cultuur van zorg”.

Alleen een dergelijke cultuur, zegt hij, een cultuur waarbij we elkaar beschouwen als zusters en broeders en vandaaruit verbindingen leggen met wie uitgedreven en onzichtbaar worden, kan volgens de Paus vrede bewerken.

Nog maar een goede maand geleden keken we vertederd naar het Kind in de kribbe. Het hulpeloze kind dat met open armen aan ons vroeg: “Zorg voor mij.”

Door zijn menswording maakt God zich van ons afhankelijk. God wordt mens en blijft in mensen onder ons wonen. Het is onze taak voor hem te zorgen , zoals je ook voor anderen en voor jezelf zorgt. God is zichtbaar in deze wereld: kwetsbaar, betrokken, zorgzaam en bevrijdend.

Moge het ons gegeven zijn zo goed als God te zijn.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )