v-2.jpg
Lezingen: Jesaja 55:6-8,13; Mt 10:1-16a

“De laatste zullen de eersten zijn”

Het is misschien wel de bekendste regel uit deze evangelielezing die we kennen. En die we regelmatig gebruiken. De eerste zullen de laatsten zijn! Het is een voorproefje van het Rijk van God. De wijngaard is Gods’ proeftuin! En in die proeftuin gaat het om een andere manier van kijken, een andere manier van omgaan met elkaar. Het criterium dat de landeigenaar hanteert is: Wat hebben mensen nodig? Wat is menswaardig.

Maar toch, Deze gelijkenis die Jezus vertelt roept altijd veel discussie op. Ook vandaag de dag.
We kunnen ons de woede van de werkers van het eerste uur heel goed voorstellen. Het zal je maar overkomen; een hele dag hard werken en aan het eind van de dag net zoveel loon ontvangen als zij die maar een uurtje zijn komen helpen.
Het voelt binnen onze afrekencultuur van ‘voor wat hoort wat’ heel ongemakkelijk. Toen en nu

En dus stappen ze op hun baas af om hun onvrede kenbaar te maken. De baas echter heeft daar weinig boodschap aan:
Ten eerste is hij zijn afspraken met de werkers nagekomen en ten tweede heeft hij tegen de werkers van latere uren gezegd: “ik zal u geven (dat is iets anders dan uitbetalen) wat billijk is”.
De denarie waar de hele discussie om begonnen is, is een dagloon. Elke werker in de wijngaard, of je nu vroeg of laat gekomen bent, krijgt een dagloon. Hij ontvangt datgene wat nodig is om van te kunnen leven. Volgens de wijngaardenier heeft elk mens daar recht op. Of je nu het geluk hebt gehad meteen als eerste gevraagd te zijn en daarmee verzekerd te zijn van inkomen, of je hebt de hele dag de hitte moeten verdragen, werkloos langs de kant van de weg. Een dagloon betekent eten en drinken.
In de Proeftuin van God, gaat het namelijk helemaal niet over loon naar werken langs onze maat van evenredigheid.Het gaat om waardigheid, om elkaar een menswaardig bestaan te gunnen. Als je elkaar dat niet gunt, komt de vrede in gevaar.

En daar sta je dan ... onze gouden koren. Met zangers van het eerste tot en met het laatste uur.
Piet en Ria van het allereerste uur. Toen ik het stukje in De Dukenburger over jullie las, dacht ik: wat was er nu eerder de parochie of het koor? Wellicht is het antwoord niet zo relevant, want samen vieren we feest, een gouden jubileum.
Wat een tijd, 50 jaar, dat is een halve eeuw ... 50 jaar samen stem geven aan geloof en vertrouwen, bij lief en leed.
Een koor tilt de liturgie altijd een beetje op, geeft klank en kleur aan het geheel. Of zoals we zeggen: zingen is twee keer bidden.
Het lijkt dat onze woorden en gebeden met de klanken van muziek gemakkelijker gedragen worden tot bij God.

Een koor ben je niet in je eentje, dat ben je samen, stemmen vullen elkaar aan. Maar er is meer. Van het begin af aan was het gemengde koor sterk op de parochie betrokken. Altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken. Medewerking te verlenen aan wat dan ook. Een vijver van vrijwilligers waar wij als pastores graag in komen vissen.
In de loop der jaren is niet alleen het koor, maar ook haar leden ouder geworden. Het is bewonderenswaardig hoe jullie daar binnen het koor mee omgaan,
in het zoeken naar afstemming en belastbaarheid, de zorg om elkaar, een eigen ziekenbezoekgroep, het Vergeet-me-nietje om ieder te informeren.

Bewonderenswaardig vind ik ook de veerkracht van het koor, zeker de afgelopen jaren. Het overlijden van Joke Majoor die jullie liet zingen als engelen heeft grote impact gehad. Het koor is niet stil gevallen, hoewel we sprakeloos waren van verdriet, Vincent heeft het stokje overgenomen. En toen hij uitviel, zongen jullie ‘gewoon’ verder tijdelijk met een ander dirigent. (Fijn dat je weer terug bent, Vincent, mooi op tijd voor het jubileum).

Zingen houdt in elk geval de geest jong. Zingen zorgt voor verbinding zowel naar binnen als naar buiten. De verbinding naar binnen is de band met elkaar en de zorg om elkaar. De binding naar buiten heeft te maken met de uitstraling die het koor heeft. Bijvoorbeeld bij uitvaarten, en op de vele plekken in Nijmegen en omstreken waar jullie regelmatig gaan zingen. Je kunt als parochie geen beter visitekaartje hebben. We hopen nog lang voor jullie klanken en gezang te genieten.

Aan het begin noemde ik de wijngaard van de Heer als de proeftuin van God. Een plek waar je kunt smaken hoe het zal zijn als Gods plannen met mens en wereld werkelijkheid zullen worden. Misschien is het koor ook een kleine proeftuin, met zangers van het eerste en het laatste uur, waar mensen omzien naar elkaar, en de boodschap van het evangelieklank en kleur geven in woorden en daden.

Moge dit nog heel lang voortduren. Dank!

  • Gemengd koor
  • Aansteken kaarsen
  • Regenboog kleuren
  • Ria Derksen en Piet van Ewijk
  • Toegesproken
  • Dirigent Vincent en koor

Lichtritueel

We spreken over KLANK KLEUR als het over een instrument gaat. Ik zou het ook over KLANK en KLEUR willen hebben als het over onze koren gaat. Vandaag in het bijzonder het Gemengd koor en het Gelegenheidskoor. Koren met klank en met kleur.
We gaan licht ontsteken in de kleuren van de regenboog. De regenboog die steeds weer opnieuw hemel en aarde met elkaar verbindt. Dat doet de regenboog, dat doen jullie ook met de muziek, de zang en de wijze waarop jullie koor zijn in het omzien naar elkaar. Jullie zingen niet alleen Gods lof, je doet het ook in alle zorg en aandacht voor elkaar.

Rood is de kleur van de liefde.
De liefde voor de muziek, de liefde voor het gezang, en de liefde en de aandacht voor elkaar.

Oranje is voor de warmte, het plezier en de gezelligheid.
Jullie zijn meer dan zomaar een koor.

Geel is de kleur van de sterren en het licht.
Zingen maakt soms het leven lichter.

Groen is de hoop, van de kracht om verder te gaan.
Dat het koor zich heeft kunnen herpakken en hernemen na tegenslag en verdriet.
Groen staat voor toekomst en vertrouwen.

Blauw staat voor veiligheid, betrouwbaar zijn.
Dat we altijd een beroep op jullie kunnen doen, een telefoontje en jullie staan er weer.
Het is de kleur van de hemel, want muziek reikt tot de eeuwigheid.

Paars is de kleur van rouw en verdriet bij afscheid.
Vele uitvaarten hebben jullie gezongen en zo troost geboden aan de nabestaanden.
Paars is ook voor de rouw van het koor zelf mn om het verlies van Joke.

Goud! Voor het gouden feest vandaag. 50 jaar!
Goud is waardevol, en jullie zijn goud waard.
We hopen nog lang van deze rijkdom te mogen genieten.

De Ontmoetingskerk   Meijhorst 7033  •  6537 EP  Nijmegen   024-344 14 46  ( secretariaat )